یزدان سلحشور

                                      به راه خرابات

         السلام علیک یا منوچهر

        السلام علیک  یا ابن آتش

        باید که رفت چنانکه رفتی

                            در هفتادو اند !

        پروانه را از شانه ات بتکان

        چیزی نمانده به پرواز

     -     " مسافران تهران – آسمان

               لطفا 

               برای کنترل بلیت !"

      نه بار اضافه ای

      نه حتی ...ساک دستی کوچکی !

      زنی

      که لبخند می زند و بلیت را تیک ،

      دوبال سفید ش

      در زمینه  مشخص  است

      از دالانی سپید  وارد می شوی

      بر صندلی چفت می کنی کمربندِ دست ها را

      می پرسی : "کی می رسیم ؟ "

      صدا می پیچد :

     -     " سفر خوبی را برایتان ...

          مدت پرواز :

                         تا چشم  هم بیاورید ! " 

   و هواپیما بر می خیزد

   در ابرها نا پیدا  می شود

   قصه به آخر  رسید

   استاد منوچهرآتشی !

   دیگر  نه عکس می گیری

   که نشان بدهند بعدِ تو : که با ما !

   نه مقدمه  می نویسی که استاد

                                 تأ یید کرده  ما را !

   نه صد هزار تومان  وجه نگارین  را  

   در ماهنامه ای وزین

   می گذاری  درجیب

   تا خرج پُز

   به دخلِِ ِ " ما با منوچ

                 نداریم  این حرف ها را "

                  جور در بیاید و

                  کا ر تو به سامان  نه !

     رفیق !

     تو رفته ای و استکانی روشن

    در رثای تو تاریک می شود

   ای چهره ی ماندگار

   در قاب اسبِ سفید  وحشی !  

    رام بودن

    به  قیافه ات نمی آمد در آن عکس های چند نفره

   که تسبیح عین  قلاده ای

   در دست  شاعران  پارس گوی

   می چرخید  و دُم  غنیمت می داشتند

                                  برای واعظ شهر!

  می خواستند  قفس

   بی تو نَما نَد

                در واپسین  نفس

   آهو را  از عطر مُشک

   از خط ابرو شیرین را

   شاعر  را از شعر هایش می شناسند

   پله

         پله

              بالا می روی

   کمربند  را باز نکن !

   این روزها جهان ... ایمن  نیست

   نیا مد م  چون که ... نمی آمدی

   برای ترحیم ام  می آمدی ؟

   نمی آیی

                می دانی که !

  من و تو

  بر سرچند موضوع کوچک و بسیار بسیار  خصوصی

  دچار مشکلیم

  اصلا پیرمرد!

   شماره ی  کفش تو چند بود که پای من تویش برود ؟

  خجالت بکش!

  استکان آخر را

  آرام آرام

  وسط ابرها

          ببر بالا!

  من هم ...!

  گردن من شکستن ندارد مرد!

  یک ،دو ، سه ...یکی دیگر !

  راستی رفیق ...می بینمت !

   به افسر پرواز بگو

  یک جا نگه دارد

                   برای پروازی که این روزها

                  واعظ شهر بلیت اش را

                 رایگان  می گذارد توی جیب آدم !

  این پایین

  حال همه خوب است

             مثل همان وقت ها

            که حال تو خوب بود !

  یک ، دو ،سه ...

  بگو!

  باز هم  بریزم ؟

                                                         زمستان 84             

                      روز خجسته ی انگور

            امروز / روز خسته ی  زنبور است

            روز خجسته ی انگور است

            می نشیند و ... می چشاند

            ول کنید  آب های راکد را 

           وزغ ها را ول کنید

           غبار  نشسته  بر چهره ی دخترکان 

            اشک زنان

            کابوس مردانی را

            که از هراس جیب های تهی

                                      از خواب می گریزند

         جهان

         چراغ سبز بزرگی ست که به تصادف فکر نمی کند

         هر روز شاعری می میرد

         اتاقک رویا خرد می شود

         موتور عشق ... منفجر !

         و بنزین

         به قدر کافی در رگ های ما جریان دارد

         تا با شعله ی دو چشم سیاه آتش بگیرد

         زنبور های خسته به پرواز نمی رسند

        هواپیما بلند می شود

        در ساحلی  می نشیند  که پریان / طلا  از گیسوانشان

        استخراج می کنند

        و انگور ها

        جز به شراب شدن

        از هیچ خیابانی در پاریس نمی گذرند

        آفتاب  را بلند کنید

       می خواهم  زیر برگ ها را ببینم

       مورچه ها را که سیب زمینی  و نان به خانه می برند

       و مورچه  خوار را

       که از شکا ف میان دو سنگ

      به نظرات مارکس می خندد

      باران باریده است

      تو قعی نیست

      آب ها  از آسیاب

     ما از زندگی  افتاده ایم

     و مرز پر گهر

     با پرچم بازی  می کند

                انگار که کودکی / با کهنه ی  تازه  َتر شده اش !

                                                                                  خرداد 84